Archive for the 'μυτιλήνη' Category

11
Σεπτ.
09

Το μπλογκ ‘Χωρίς Σύνορα’ μεταφέρθηκε σε νέα διεύθυνση http://xorissynora.msf.gr

Επισκεφθείτε το http://xorissynora.msf.gr για να δείτε το νέο ανανεωμένο blog.

Το blog ‘Χωρίς Σύνορα’ μεταφέρθηκε σε νέα διεύθυνση http://xorissynora.msf.gr

Το μπλογκ ‘Χωρίς Σύνορα’ μεταφέρθηκε σε νέα διεύθυνση http://xorissynora.msf.gr

28
Νοέ.
08

Ιστορίες για …μετανάστες χωρίς έγγραφα

7:00π.μ. Καλοκαίρι, στο λιμάνι της Μυτιλήνης. Άνδρες, γυναίκες, παιδιά. Καθισμένοι στο τσιμέντο, εκτεθειμένοι στον ήλιο. (Ευτυχώς που ζητήσαμε να παραχωρήσουμε δυο ομπρέλες). Δείχνουν τρομαγμένοι. Κανένας δεν τους εξηγεί γιατί περιμένουν εκεί. Τι θα επακολουθήσει.

Στο λιμάνι της Μυτιλήνης

Ήταν σε  μια βάρκα 26 άτομα, ταξίδεψαν μιάμιση ώρα από τα παράλια της Τουρκίας. Είδαν τον θάνατο με τα μάτια τους, λένε χαρακτηριστικά. Η βάρκα λίγο κόντεψε να βουλιάξει. Τώρα πια στο λιμάνι κι όμως φοβούνται ότι θα τους επαναπατρίσουν. Κανένας δεν υπάρχει να απαντήσει στις ερωτήσεις τους.

Είναι έντονα συγκινησιακά φορτισμένοι. Έχουν υποφέρει πολύ μέχρι να φτάσουν στην Ευρώπη, στον τόπο που έχουν εναποθέσει τις ελπίδες τους.

Και εμείς τι μπορούμε να τους προσφέρουμε? Μια πρώτη ιατρική βοήθεια, λίγο νερό και ψυχολογική στήριξη. Μια ζεστή ανθρώπινη παρουσία.

Τα ρούχα τους είναι μουσκεμένα. Τα παιδιά τρέμουν. Ο γιατρός μας ζητάει από ένα αγοράκι να βγάλει το βρεγμένο μπλουζάκι του κι αυτός αντιδρά. Είναι η αγαπημένη του μπλούζα. Την έχει βάλει ειδικά για το ταξίδι και δεν θέλει να την αποχωριστεί.

Αργότερα θα τους συναντήσουμε στο Κέντρο Κράτησης στην Παγανή. Θα παραμείνουν λίγο στο προαύλιο μέχρι να τους τοποθετήσουν στα αντίστοιχα κελιά. Χαμογελάνε σε μένα και στο γιατρό. Είμαστε τα μόνα τους οικεία πρόσωπα σε εκείνη την φυλακή.

Αργότερα θα τους συναντήσουμε στο Κ�ντρο Κράτησης στην Παγανή

Μπαίνοντας στο κελί μπαίνουν και σε μια καινούργια ψυχολογική διαδικασία. Ανήκουν σε μια μάζα 100 ή παραπάνω ανθρώπων που θα πρέπει να μοιραστούν την ίδια τουαλέτα, το μπάνιο, τα ρούχα, τις οδοντόβουρτσες, τα σαπούνια που θα  τους πετάνε από τα κάγκελα. Στα κάγκελα θα πρέπει να συνωστιστούν καλώντας για ό,τι χρειαστούν. Τώρα κλείνονται πιο πολύ στον εαυτό τους. Παγώνουν συναισθηματικά και δύσκολα ανοίγονται. Πολλοί και ιδιαίτερα οι έφηβοι, καυγαδίζουν για ασήμαντους λόγους. Χρειάζεται να κρατάνε αποστάσεις από όλους. Δεν εμπιστεύονται κανένα. Είναι αναγκαίο για την αυτοπροστασία τους.

Ανήκουν σε μια μάζα 100 ή παραπάνω ανθρώπων

Από τα κάγκελα κι εγώ προσπαθώ να τους βοηθήσω. Προσπαθώ να βρω κάποιον να μιλάει αγγλικά και με την δική του βοήθεια να ανακαλύψω ποιος έχει ανάγκη από ψυχολογική στήριξη. Μετά εξαρτιέμαι από την καλή θέληση των αστυνομικών αν θα μου επιτρέψουν να τους δω ιδιαιτέρως.

Από τα κάγκελα κι εγώ προσπαθώ να τους βοηθήσω

Μέσα από τις συνεδρίες μου μαζί τους μαθαίνω για τις ταλαιπωρίες, τα βάσανα τους. Οι ιστορίες τους έχουν πολύ πόνο, φόβο, αβεβαιότητα. Πραγματικά αναρωτιέμαι που το βρήκαν αυτό το κουράγιο και είναι ακόμη ζωντανοί. Αλλά όλα αυτά δεν με βαραίνουν. Αυτό που δεν αντέχω είναι η συμπεριφορά των υπαλλήλων στο Κέντρο, αστυνομικών και νομαρχιακών. Κι ακόμη περισσότερο το γεγονός ότι δεν συνεργάζονται μαζί μου.

Μια γυναίκα που ήδη έχω δει σε συνεδρία μου φωνάζει από τα κάγκελα. Υπάρχει μια καινούργια στο κελί τους που όλο κλαίει. Ζητώ από τον αστυνομικό να της επιτρέψει να βγει έξω. Κρατά από το χέρι το 5χρονο αγοράκι της. Ο αστυνομικός επιμένει ότι το αγοράκι θα πρέπει να μείνει μέσα. Δεν έχει την δυνατότητα να βγάζει παραπάνω από ένα άτομο κάθε φορά.

Κι ένας πατέρας δεν έχει δει την οικογένεια του, γυναίκα και τρία ανήλικα παιδιά, για δέκα μέρες. Έχουν ανεμοβλογιά και είναι κλειδωμένοι σε ένα λυόμενο (στο δεύτερο όροφο). Περίμενω την μεσημεριανή βάρδια. Δουλεύει ένας συνεργάσιμος αστυνομικός, ο οποίος και δέχεται να συνοδέψει εμένα και τον πατέρα στο λυόμενο. Ο πατέρας φωνάζει στην οικογένεια του να πλησιάσουν το παράθυρο να μιλήσουν λιγάκι, έστω έξω από τα κάγκελα. Είναι όλοι τόσο χαρούμενοι.

Έχουν ανεμοβλογιά και είναι κλειδωμ�νοι σε �να λυόμενο

Οι ιστορίες των μεταναστών χωρίς έγγραφα μοιάζουν πολύ μεταξύ τους. Μοιάζουν οι λόγοι που εγκαταλείπουν τις χώρες τους, τα εμπόδια που συναντούν στα ταξίδια τους, η παραμονή τους στα Κέντρα Υποδοχής/Κράτησης. Και τι γίνεται τελικά με το μέλλον τους?

Και τι γίνεται τελικά με το μ�λλον τους?

Κωνσταντίνα Μπουγονικολού
Ψυχολόγος – Γιατροί Χωρίς Σύνορα

17
Νοέ.
08

Από τις Βρυξέλλες στην Παγανή

Από τις Βρυξ�λλες στην ΠαγανήΣτις 16 Οκτωβρίου εγκρίθηκε στις Βρυξέλλες το Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο. Τις ίδιες ημέρες ομάδα του TV Χωρίς Σύνορα (www.tvxs.gr) βρέθηκε στη Μυτιλήνη, στο Κέντρο Κράτησης της Παγανής, και είδε από κοντά μια κατάσταση που οι Eυρωπαίοι ηγέτες μάλλον δεν έχουν συναντήσει ποτέ. Μια εικόνα που, με τις νέες διατάξεις, αναμένεται να γίνει πολύ χειρότερη…

Αφιερώστε λίγο χρόνο για να δείτε αυτό το βίντεο/ρεπορταζ
(διάρκειας 13 λεπτών).
http://www.tvxs.gr/v46

05
Νοέ.
08

Αβέβαιο μέλλον…

�νας μετανάστης που μόλις �φτασε στις ακτ�ς του Κόλπου του Άντεν μετά από ταξίδι ημερών.

Η μετακίνηση χιλιάδων μεταναστών από τη Σομαλία, την Αιθιοπία, την Παλαιστίνη, το Ιράκ και το Αφγανιστάν προς τις ακτές και τα σύνορα της Ευρώπης γίνεται ολοένα και πιο έντονη τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται για οικογένειες με παιδιά, εφήβους και νέους που έφυγαν αφήνοντας πίσω την οικογένειά τους. Όλοι έχουν μια κοινή αφετηρία, το γεγονός ότι εξαναγκάστηκαν να φύγουν από τις εστίες τους εξαιτίας της κρίσιμης κατάστασης στη χώρα τους δεν τους άφησε άλλη επιλογή παρά τη φυγή, με μοναδική “αποσκευή” το όνειρο για ένα καλύτερο μέλλον.

Το ταξίδι τους προς την Ευρώπη διαρκεί μήνες ή και χρόνια ανάλογα με τη χώρα προέλευσης και προορισμού. Προς το τέλος του ταξιδιού βρίσκονται συνήθως στριμωγμένοι μέσα σε μικρές βάρκες, απογυμνωμένοι από όλα τους τα υπάρχοντα, κουρασμένοι και φοβισμένοι. Φθάνουν στις ακτές της Ελλάδας, της Τουρκίας, της Ιταλίας, της Μάλτας ή της Ισπανίας εξουθενωμένοι, αφυδατωμένοι και σαστισμένοι, υποφέροντας συχνά από ηλιακά εγκαύματα ή σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα.

Εκεί, τους «υποδέχονται» συνήθως οι αστυνομικές αρχές για να τους συλλάβουν και να τους οδηγήσουν σε κέντρα κράτησης, όπου παραμένουν για αρκετούς μήνες σε άθλιες κατά κανόνα συνθήκες. Και μετά την προσωρινή κράτηση τους ζητούν να εγκαταλείψουν τη χώρα μέσα σε ένα μόλις μήνα. Και να πάνε πού άραγε;

Η ιστορία αυτή περιγράφει όμως τη μια πλευρά. Γιατί υπάρχουν πολλοί άλλοι μετανάστες- άνδρες, γυναίκες και παιδιά που ξεκίνησαν το ίδιο ταξίδι αλλά δεν έφθασαν ποτέ στον προορισμό τους.

Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, ανταποκρινόμενοι στην επείγουσα αυτή ανθρωπιστική κρίση εκπονούν προγράμματα σε διάφορα σημεία της Ευρώπης και στις ακτές της Μεσογείου.

  • Ελλάδα: Πάτρα-Μυτιλήνη-Έβρος
    Στον καταυλισμό προσφύγων στην ΠάτραΗ προσπάθεια στήριξης των μεταναστών χωρίς έγγραφα στην Ελλάδα ξεκίνησε στις αρχές του 2008 με μια διερευνητική αποστολή σε τρία κομβικά σημεία, στο κέντρο κράτησης μεταναστών σε Μυτιλήνη και Έβρο και στον καταυλισμό της Πάτρας. Μετά την αξιολόγηση της κατάστασης άρχισε να εφαρμόζεται ένα πρόγραμμα ιατρικής φροντίδας, ψυχολογικής στήριξης και βελτίωσης των συνθηκών υγιεινής (τουαλέτες, ντους) στις εγκαταστάσεις των μεταναστών σε Πάτρα και Μυτιλήνη. Ταυτόχρονα αρχίσαμε να πραγματοποιούμε καθημερινές επισκέψεις στο κέντρο υποδοχής ανήλικων αλλοδαπών στην Αγιάσσο Μυτιλήνης και να προσφέρουμε ιατρική και ανθρωπιστική βοήθεια σε όσους καταφθάνουν στο λιμάνι του νησιού.Στον Έβρο οι προσπάθειές μας δε συνεχίστηκαν, καθώς το κέντρο κράτησης στο Πέπλο έκλεισε, πριν ακόμη εξασφαλιστεί η απαιτούμενη άδεια παρέμβασή μας, ενώ στα δύο άλλα κέντρα της περιοχής, Φυλάκιο και Βένα, δεν εφαρμόστηκε κάποιο πρόγραμμα, αφού οι συνθήκες διαβίωσης των μεταναστών εκεί κρίθηκαν συγκριτικά καλές.Παράλληλα, οι ομάδες μας σε Πάτρα και Μυτιλήνη φρόντισαν να αναδείξουν τα προβλήματα και τη συχνά απάνθρωπη μεταχείριση των ανθρώπων αυτών με στόχο την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης, την κινητοποίηση των αρμόδιων τοπικών αρχών για τη σωστή υποδοχή τους και την άμεση ιατροφαρμακευτική περίθαλψή τους (π.χ. εμβολιασμούς, αναλυτικές εξετάσεις) από τις τοπικές υγειονομικές αρχές.

    Στα τέλη Σεπτεμβρίου αποφασίσαμε να τερματίσουμε την παρέμβασή μας στο κέντρο κράτησης της Παγανής, καθώς τα εμπόδια που αντιμετώπισε η ομάδα μας σε καθημερινή βάση από τις τοπικές αρχές ήταν τόσο μεγάλα που δεν επέτρεπαν την παροχή αποτελεσματικής και ουσιαστικής υποστήριξης.

  • Μαρόκο
    Στις περιοχές Νάντορ και Ούτζντα της Μεσογείου οι ΓΧΣ εφαρμόζουμε προγράμματα ιατρικής περίθαλψης για τους μετανάστες που καταφθάνουν στις ακτές του Μαρόκο και της Ισπανίας, όπου τα αυξημένα μέτρα ασφαλείας αναγκάζουν τους περισσότερους σε ένα πιο μακρύ, επικίνδυνο και εξαντλητικό ταξίδι, από τις νότιες ακτές της Μαυριτανίας και της Σενεγάλης προς τα Κανάρια Νησιά.
  • Ιταλία
    ΙταλίαΤον τελευταίο χρόνο ξεκίνησε ένα πρόγραμμα ιατρικής περίθαλψης στο κέντρο υποδοχής μεταναστών στη Λαμπεντούζα, ένα νησί νοτιοδυτικά της Σικελίας. Πρόσφατα, μάλιστα, ο αριθμός των μεταναστών αυξήθηκε με 42 κατά μέσο όρο άτομα ημερησίως να φθάνουν στις ακτές, όπου φροντίζουμε να τους εξετάζουμε καλύπτοντας το κενό της τοπικής υγειονομικής περίθαλψης. Περίπου 12.000 με 15.000 μετανάστες εισρέουν ετησίως στο νησί.
  • Μάλτα
    Στα τέλη Ιουλίου αρχίσαμε να παρέχουμε ιατρική φροντίδα στα σημεία άφιξης, στα κέντρα κράτησης και στους προσωρινούς καταυλισμούς μεταναστών και αιτούντων άσυλο στο νησί προσφέροντας υπηρεσίες ψυχικής και αναπαραγωγικής υγείας.
    Τους τελευταίους εννέα μήνες περισσότεροι από 1.600 μετανάστες έχουν φθάσει στο νησί.
  • Υεμένη
    Υεμ�νη - © MSFΗ βόρεια ακτή της χώρας υποδέχεται μεγάλο αριθμό μεταναστών-κυρίως από Σομαλία και Αιθιοπία- στους οποίους οι ΓΧΣ προσφέρουν και πάλι ιατρική φροντίδα. Ταξιδεύουν για ολόκληρες μέρες στοιβαγμένοι κατά 90 ή 100 μέσα σε μικρές βάρκες χωρητικότητας 30 μόλις ατόμων χωρίς φαγητό και προσωπικά αντικείμενα. Αν κάποιοι πεθάνουν από εξάντληση ή αφυδάτωση ρίχνονται στη θάλασσα, ενώ κάποιοι άλλοι αναγκάζονται να πέσουν στο νερό κατά τη διάρκεια της νύχτας, αφού οι λαθρέμποροι που τους μεταφέρουν διώκονται από τις λιμενικές αρχές.Από τις αρχές του 2007 πάνω από 14.000 άνθρωποι προσπάθησαν να φθάσουν στις ακτές της Υεμένης από τους οποίους 350 πνίγηκαν και 272 αγνοούνται.

«Η Ε.Ε. υψώνει μεγαλύτερα «τείχη», οι συνθήκες μετανάστευσης χειροτερεύουν, οι αριθμοί των μεταναστών αυξάνονται και το ταξίδι τους γίνεται πολύ πιο επικίνδυνο»




Απρίλιος 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Σεπτ.    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930