Archive for the 'κέντρα κράτησης' Category

11
Σεπτ.
09

Το μπλογκ ‘Χωρίς Σύνορα’ μεταφέρθηκε σε νέα διεύθυνση http://xorissynora.msf.gr

Επισκεφθείτε το http://xorissynora.msf.gr για να δείτε το νέο ανανεωμένο blog.

Το blog ‘Χωρίς Σύνορα’ μεταφέρθηκε σε νέα διεύθυνση http://xorissynora.msf.gr

Το μπλογκ ‘Χωρίς Σύνορα’ μεταφέρθηκε σε νέα διεύθυνση http://xorissynora.msf.gr

12
Αυγ.
09

Παγανή, Λέσβος: Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα ξεκινούν ξανά δραστηριότητες στο κέντρο κράτησης για μετανάστες χωρίς έγγραφα

Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα (ΓΧΣ) ξεκινούν ξανά δραστηριότητες στο κέντρο κράτησης της Παγανής, στο νησί της Λέσβου. Το πρόγραμμα επικεντρώνεται στην παροχή ψυχοκοινωνικής υποστήριξης στους μετανάστες χωρίς έγγραφα που κρατούνται στο κέντρο.

Από την πρώτη εβδομάδα του Αυγούστου, μία ομάδα των ΓΧΣ αποτελούμενη από μία ψυχολόγο και διερμηνείς έχει αρχίσει να εργάζεται μέσα στο κέντρο κράτησης, όπου αυτή τη στιγμή κρατούνται πάνω από 800 άτομα. 

«Βλέπουμε ότι υπάρχει μία επιτακτική ανάγκη για παροχή ψυχοκοινωνικής υποστήριξης για πολλούς κρατουμένους μέσα στο κέντρο. Οι περισσότεροι από αυτούς έχουν βιώσει ένα πολύ δύσκολο και εξαιρετικά επικίνδυνο ταξίδι προκειμένου να φτάσουν στην Ελλάδα και βρίσκονται τώρα αντιμέτωποι με ένα αβέβαιο μέλλον μέσα στη χώρα», δήλωσε η Μίκυ Βαν Χέρβεν, Επικεφαλής της Αποστολής των ΓΧΣ για τους μετανάστες, τους αιτούντες άσυλο και τους πρόσφυγες στην Ελλάδα. «Αυτή τη στιγμή, με τη μεγάλη εισροή μεταναστών χωρίς έγγραφα και αιτούντων άσυλο στη χώρα και την απόφαση να κρατούνται για μεγαλύτερη χρονική περίοδο, η κατάσταση μέσα στο κέντρο είναι πολύ δύσκολη, καθώς περισσότεροι από 800 μετανάστες χωρίς έγγραφα, ανάμεσά τους παιδιά και έγκυες γυναίκες, βρίσκονται στριμωγμένοι μέσα σε θαλάμους κράτησης που έχουν φτιαχτεί για να χωρούν το πολύ 400 άτομα».

Παγανή Λέσβος, Φωτογραφία του Γιώργου Μουτάφη

Οι ΓΧΣ εργάζονταν μέσα στο κέντρο κράτησης της Παγανής από τον Ιούνιο ως τον Σεπτέμβριο του 2008. Κατά τη διάρκεια αυτών των τεσσάρων μηνών, μία ομάδα των ΓΧΣ παρείχε πρωτοβάθμια ιατρική περίθαλψη και ψυχοκοινωνική υποστήριξη και επίσης πραγματοποίησε κάποια έργα για τη βελτίωση των συνθηκών υγιεινής και διαβίωσης. Ωστόσο, η ομάδα βρέθηκε αντιμέτωπη με σοβαρά εμπόδια στην προσπάθειά της να έχει πρόσβαση στους θαλάμους κράτησης και στους μετανάστες που χρειάζονταν ιατρική και ψυχοκοινωνική υποστήριξη. Ως αποτέλεσμα, το Σεπτέμβριο του 2008, οι ΓΧΣ αποφάσισαν να τερματίσουν τις δραστηριότητές τους, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης μέσα στο κέντρο κράτησης και την παροχή ιατρικής βοήθειας στους μετανάστες χωρίς έγγραφα.

Η απόφαση των ΓΧΣ να αρχίσουν ξανά να εργάζονται στην Παγανή πάρθηκε ύστερα από τη σύναψη μίας συμφωνίας συνεργασίας με τις εθνικές και τοπικές αρχές και τη δέσμευσή τους ότι θα διασφαλίσουν στους ΓΧΣ την πρόσβαση στους μετανάστες χωρίς έγγραφα μέσα στο κέντρο κράτησης για την παροχή ψυχοκοινωνικής υποστήριξης.

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων μηνών, η Ελλάδα έχει σκληρύνει τη στάση της απέναντι στους μετανάστες χωρίς έγγραφα και τους αιτούντες άσυλο στη χώρα. Κάθε μέρα η αστυνομία συλλαμβάνει μετανάστες χωρίς έγγραφα, ενώ τα κέντρα κράτησης είναι γεμάτα από μετανάστες. «Η απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να αυξήσει την περίοδο κράτησης των μεταναστών χωρίς έγγραφα μέχρι και έξι μήνες, θα επιδεινώσει αισθητά την κατάσταση μέσα στα κέντρα κράτησης. Οι ΓΧΣ αναγνωρίζουμε ότι υπάρχει μία επιτακτική ανάγκη να παράσχουμε όσο το δυνατόν περισσότερη υποστήριξη σε αυτή την ευάλωτη ομάδα ανθρώπων», συμπλήρωσε η Μίκυ βαν Χέρβεν.

  • Παρά το γεγονός ότι ο καταυλισμός των μεταναστών στην Πάτρα έχει κατεδαφιστεί, οι ΓΧΣ συνεχίζουν να παρακολουθούν την κατάσταση των μεταναστών χωρίς έγγραφα και των αιτούντων άσυλο στην πόλη. Επίσης λειτουργούν τακτικά κινητές ιατρικές μονάδες και όταν κρίνεται απαραίτητο διανέμουν είδη προσωπικής υγιεινής, υπνόσακους και δοχεία για τρόφιμα και νερό
  • Στα τέλη Αυγούστου, οι ΓΧΣ θα ξεκινήσουν να παρέχουν ψυχοκοινωνική υποστήριξη σε μετανάστες χωρίς έγγραφα σε άλλα δύο κέντρα κράτησης στον Έβρο και στη Ροδόπη.
12
Αυγ.
09

Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα αρχίζουν να εργάζονται και πάλι σε κέντρο κράτησης μεταναστών στη Μάλτα

Προσφέροντας ιατρική βοήθεια σε μετανάστες χωρίς έγγραφα και σε αιτούντες άσυλο σε κέντρα κράτησης και σε ανοιχτά κέντρα διαμονής στη Μάλτα, οι ΓΧΣ εξακολουθούν να εκφράζουν την ανησυχία τους για την προσωρινή διακοπή των αφίξεων μεταναστών.
Μετά την αναστολή των ιατρικών δραστηριοτήτων στα κέντρα κράτησης για μετανάστες χωρίς έγγραφα και αιτούντες άσυλο στη Μάλτα τον περασμένο Μάρτιο, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα (ΓΧΣ), άρχισαν να εργάζονται και πάλι στο κέντρο κράτησης στην Τακάντζα. (Ta’kandja). Η απόφαση αυτή έρχεται μετά τη δέσμευση των επίσημων Μαλτέζικων αρχών να καταστήσουν δυνατή την προσφορά αποτελεσματικής ιατρικής φροντίδας και να διασφαλίσουν επαρκείς συνθήκες διαβίωσης σε όσους κρατούνται μέσα στα κέντρα.

090812-malta-elisa-finocchiaro

«Αναστείλαμε τις δραστηριότητές μας το Μάρτιο στα κέντρα κράτησης επειδή νιώθαμε ότι ήταν αδύνατο να προσφέρουμε επαρκή ιατρική βοήθεια κάτω από τις συνθήκες που επικρατούσαν τότε. Δεν μπορούσαμε να χορηγήσουμε φαρμακευτική αγωγή για τη θεραπεία των ασθενών μας ή να απομονώνουμε τους ασθενείς με μεταδοτικές ασθένειες. Εξαιτίας των απαράδεκτων συνθηκών διαβίωσης, οι μετανάστες συχνά χρειάζονταν επαναλαμβανόμενη εξέταση για τους ίδιους λόγους, καθώς τα συμπτώματα επέμεναν», δήλωσε η Γκαμπριέλ Σαντί (Gabriele Santi), συντονίστρια του προγράμματος των ΓΧΣ στη Μάλτα

Οι ΓΧΣ άρχισαν να εργάζονται και πάλι στο κέντρο κράτησης της Τακάντζα την πρώτη εβδομάδα του Ιουλίου, μετά από διαπραγματεύσεις με τις Μαλτέζικες αρχές και αφού είχαν γίνει αποδεκτά κάποια από τα αιτήματα των ΓΧΣ. «Οι παρούσες συνθήκες διαβίωσης και υγιεινής στην Τακάντζα επιτρέπουν να κάνουμε μια αποτελεσματική ιατρική παρέμβαση, καθώς δεν αποτελούν μια άμεση απειλή για την υγεία των μεταναστών. Επιπλέον, σε συνέχεια των αιτημάτων μας, έχει δημιουργηθεί μια αίθουσα απομόνωσης  κατάλληλη για άτομα που πάσχουν από μεταδοτικές ασθένειες», ανέφερε η Φιλίππα Φαρούτζια, γιατρός του προγράμματος των ΓΧΣ στη Μάλτα.

Κατά την πρώτη εβδομάδα των εργασιών που ξεκίνησαν και πάλι στην Τακάντζα,  οι ΓΧΣ εξέτασαν πάνω από 100 ασθενείς. Προκειμένου να εντοπίσουν τους ασθενείς που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη ιατρική βοήθειας, μια ομάδα των ΓΧΣ πηγαίνει στις αίθουσες που ζουν αυτοί οι άνθρωποι για να κάνει ιατρικές εξετάσεις. Οι ΓΧΣ οργανώνουν επίσης, δραστηριότητες ενημέρωσης για θέματα υγείας και σύντομα θα αρχίσουν να παρέχουν υπηρεσίες ψυχικής υγείας. Υπάρχει μεγάλη ανάγκη ψυχικής υποστήριξης πολλών κρατουμένων, οι περισσότεροι από τους οποίους έχουν συναντήσει πολλές δυσκολίες κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους προς τη Μάλτα και νιώθουν μεγάλη ανασφάλεια για το μέλλον τους, καθώς είναι υπό κράτηση.

Οι μετανάστες χωρίς έγγραφα και οι αιτούντες άσυλο στην Τακάντζα είχαν περιορισμένη πρόσβαση σε ιατρική φροντίδα από το Φεβρουάριο, όταν το κέντρο κράτησης χτίστηκε για να στεγάσει την αυξανόμενη εισροή μεταναστών στο νησί. «Προσφέρουμε ιατρική βοήθεια σε όσους μετανάστες λάμβαναν περιορισμένη βοήθεια για πολλούς μήνες. Την ίδια στιγμή, αν καταφθάσουν όλο και περισσότεροι μετανάστες στη Μάλτα, η παρουσία μας στην Τακάντζα θα μας δώσει τη δυνατότητα να εξετάζουμε τους μετανάστες, να εξακριβώνουμε ποιοι χρειάζονται επείγουσα ιατρική βοήθεια μετά το δύσκολο ταξίδι στη Μεσόγειο θάλασσα και να τους παρέχουμε την ιατρική, ανθρωπιστική βοήθεια που έχουν ανάγκη», είπε η Γκαμπριέλ Σαντί.

«Οι ζωές μας χαραμίζονται εδώ αλλά δεν μπορούμε να γυρίσουμε πίσω»

Οι βάρκες έφεραν πάνω από 700 νέους μετανάστες και αιτούντες άσυλο στη Μάλτα τους δύο πρώτους μήνες του 2009., αλλά οι αποβιβάσεις έχουν σταματήσει από τα τέλη Απριλίου. Ομοίως, η ομάδα των ΓΧΣ στη Λαμπεντούσα (Lampedusa), ένα ιταλικό νησί 220 χλμ από τη Μάλτα όπου κάθε καλοκαίρι φθάνουν χιλιάδες μετανάστες, δεν έχει δει να αποβιβάζεται κανένας από τον Απρίλιο. «Αυτό προκαλεί ανησυχία στους ΓΧΣ. Αν οι μετανάστες στέλνονται πίσω στη Λιβύη κατευθείαν από τη θάλασσα χωρίς να τους δίνεται η ευκαιρία να αποβιβαστούν στην Ιταλία ή τη Μάλτα, αυτό σημαίνει ότι αρνούνται να τους παρέχουν ανθρωπιστική βοήθεια καθώς και την ευκαιρία να κάνουν αίτηση για την χορήγηση ασύλου», δήλωσε ο Αντόνιο Βιρτζίλιο (Antonio Virgilio), Επικεφαλής της Αποστολής των ΓΧΣ στην Ιταλία και τη Μάλτα. «Όσο οι συνοριακοί ελεγκτικοί μηχανισμοί γίνονται όλο και πιο αυστηροί, οι μετανάστες αρχίσουν να παίρνουν μεγαλύτερο ρίσκο και ξεκινούν να κάνουν πιο επικίνδυνα ταξίδια».

Στη Μάλτα, το 60% των μεταναστών που εξετάστηκαν από ομάδες των ΓΧΣ από τον Αύγουστο του 2008 μέχρι το Φεβρουάριο του 2009 ήταν από τη Σομαλία. Διέσχισαν την έρημο και τη Μεσόγειο θάλασσα αναζητώντας καταφύγιο και ηρεμία. Ο Α. 24 χρονών από το Μογκαντίσου, αφέθηκε ελεύθερος από ένα κέντρο κράτησης στη Μάλτα το Σεπτέμβριο του 2008 και μεταφέρθηκε σε ένα από τα ανοιχτά κέντρα διαμονής στο Χαλ Φαρ (Hal Far), όπου μοιράζεται μια σκηνή με άλλους μετανάστες. Μαζί με τη φίλη του, έκαναν τρεις αποτυχημένες απόπειρες να φύγουν από τη Λιβύη πριν καταφέρουν να φτάσουν στη Μάλτα. «Είχαμε κάνει ήδη δύο προσπάθειες αλλά μόλις φεύγαμε από τη Λιβύη η βάρκα μας αναχαιτιζόταν και μας έστελναν πίσω. Μετά μας φυλάκισαν. Δεν είχαμε αρκετό φαγητό ή νερό και το να μας χτυπάν έμοιαζε να είναι ο κανόνας», περιγράφει ο Α. Ανάμεσα στις αποτυχημένες προσπάθειες να διασχίσει τη θάλασσα, ο Α. πέρασε πάνω από έξι μήνες σε διάφορες φυλακές της Λιβύης. Παρόλα αυτά, η ζωή στη Μάλτα δεν είναι αυτό που περιμέναμε. «Στη Μάλτα δεν έχω κανένα μέλλον, καμιά ζωή, καμιά ευκαιρία για πρόοδο. Είμαστε όλοι εγκλωβισμένοι. Οι ζωές μας χαραμίζονται εδώ. Αλλά δεν μπορούμε να γυρίσουμε πίσω», συμπληρώνει.
—————————-
Οι ΓΧΣ παρέχουν ιατρική βοήθεια και ψυχολογική υποστήριξη σε μετανάστες χωρίς έγραφα και σε αιτούντες άσυλο στη Μάλτα από τον Αύγουστο του 2008. Σήμερα, οι ΓΧΣ παρέχουν ιατρική βοήθεια και ψυχολογική υποστήριξη και πραγματοποιούν δραστηριότητες ενημέρωσης σε θέματα υγείας σε μετανάστες και αιτούντες άσυλο που ζουν σε ανοιχτά κέντρα διαμονής στη Χαλ Φαρ (Hal Far) και στο κέντρο κράτησης στην Τακάντζα.

28
Νοέ.
08

Ιστορίες για …μετανάστες χωρίς έγγραφα

7:00π.μ. Καλοκαίρι, στο λιμάνι της Μυτιλήνης. Άνδρες, γυναίκες, παιδιά. Καθισμένοι στο τσιμέντο, εκτεθειμένοι στον ήλιο. (Ευτυχώς που ζητήσαμε να παραχωρήσουμε δυο ομπρέλες). Δείχνουν τρομαγμένοι. Κανένας δεν τους εξηγεί γιατί περιμένουν εκεί. Τι θα επακολουθήσει.

Στο λιμάνι της Μυτιλήνης

Ήταν σε  μια βάρκα 26 άτομα, ταξίδεψαν μιάμιση ώρα από τα παράλια της Τουρκίας. Είδαν τον θάνατο με τα μάτια τους, λένε χαρακτηριστικά. Η βάρκα λίγο κόντεψε να βουλιάξει. Τώρα πια στο λιμάνι κι όμως φοβούνται ότι θα τους επαναπατρίσουν. Κανένας δεν υπάρχει να απαντήσει στις ερωτήσεις τους.

Είναι έντονα συγκινησιακά φορτισμένοι. Έχουν υποφέρει πολύ μέχρι να φτάσουν στην Ευρώπη, στον τόπο που έχουν εναποθέσει τις ελπίδες τους.

Και εμείς τι μπορούμε να τους προσφέρουμε? Μια πρώτη ιατρική βοήθεια, λίγο νερό και ψυχολογική στήριξη. Μια ζεστή ανθρώπινη παρουσία.

Τα ρούχα τους είναι μουσκεμένα. Τα παιδιά τρέμουν. Ο γιατρός μας ζητάει από ένα αγοράκι να βγάλει το βρεγμένο μπλουζάκι του κι αυτός αντιδρά. Είναι η αγαπημένη του μπλούζα. Την έχει βάλει ειδικά για το ταξίδι και δεν θέλει να την αποχωριστεί.

Αργότερα θα τους συναντήσουμε στο Κέντρο Κράτησης στην Παγανή. Θα παραμείνουν λίγο στο προαύλιο μέχρι να τους τοποθετήσουν στα αντίστοιχα κελιά. Χαμογελάνε σε μένα και στο γιατρό. Είμαστε τα μόνα τους οικεία πρόσωπα σε εκείνη την φυλακή.

Αργότερα θα τους συναντήσουμε στο Κ�ντρο Κράτησης στην Παγανή

Μπαίνοντας στο κελί μπαίνουν και σε μια καινούργια ψυχολογική διαδικασία. Ανήκουν σε μια μάζα 100 ή παραπάνω ανθρώπων που θα πρέπει να μοιραστούν την ίδια τουαλέτα, το μπάνιο, τα ρούχα, τις οδοντόβουρτσες, τα σαπούνια που θα  τους πετάνε από τα κάγκελα. Στα κάγκελα θα πρέπει να συνωστιστούν καλώντας για ό,τι χρειαστούν. Τώρα κλείνονται πιο πολύ στον εαυτό τους. Παγώνουν συναισθηματικά και δύσκολα ανοίγονται. Πολλοί και ιδιαίτερα οι έφηβοι, καυγαδίζουν για ασήμαντους λόγους. Χρειάζεται να κρατάνε αποστάσεις από όλους. Δεν εμπιστεύονται κανένα. Είναι αναγκαίο για την αυτοπροστασία τους.

Ανήκουν σε μια μάζα 100 ή παραπάνω ανθρώπων

Από τα κάγκελα κι εγώ προσπαθώ να τους βοηθήσω. Προσπαθώ να βρω κάποιον να μιλάει αγγλικά και με την δική του βοήθεια να ανακαλύψω ποιος έχει ανάγκη από ψυχολογική στήριξη. Μετά εξαρτιέμαι από την καλή θέληση των αστυνομικών αν θα μου επιτρέψουν να τους δω ιδιαιτέρως.

Από τα κάγκελα κι εγώ προσπαθώ να τους βοηθήσω

Μέσα από τις συνεδρίες μου μαζί τους μαθαίνω για τις ταλαιπωρίες, τα βάσανα τους. Οι ιστορίες τους έχουν πολύ πόνο, φόβο, αβεβαιότητα. Πραγματικά αναρωτιέμαι που το βρήκαν αυτό το κουράγιο και είναι ακόμη ζωντανοί. Αλλά όλα αυτά δεν με βαραίνουν. Αυτό που δεν αντέχω είναι η συμπεριφορά των υπαλλήλων στο Κέντρο, αστυνομικών και νομαρχιακών. Κι ακόμη περισσότερο το γεγονός ότι δεν συνεργάζονται μαζί μου.

Μια γυναίκα που ήδη έχω δει σε συνεδρία μου φωνάζει από τα κάγκελα. Υπάρχει μια καινούργια στο κελί τους που όλο κλαίει. Ζητώ από τον αστυνομικό να της επιτρέψει να βγει έξω. Κρατά από το χέρι το 5χρονο αγοράκι της. Ο αστυνομικός επιμένει ότι το αγοράκι θα πρέπει να μείνει μέσα. Δεν έχει την δυνατότητα να βγάζει παραπάνω από ένα άτομο κάθε φορά.

Κι ένας πατέρας δεν έχει δει την οικογένεια του, γυναίκα και τρία ανήλικα παιδιά, για δέκα μέρες. Έχουν ανεμοβλογιά και είναι κλειδωμένοι σε ένα λυόμενο (στο δεύτερο όροφο). Περίμενω την μεσημεριανή βάρδια. Δουλεύει ένας συνεργάσιμος αστυνομικός, ο οποίος και δέχεται να συνοδέψει εμένα και τον πατέρα στο λυόμενο. Ο πατέρας φωνάζει στην οικογένεια του να πλησιάσουν το παράθυρο να μιλήσουν λιγάκι, έστω έξω από τα κάγκελα. Είναι όλοι τόσο χαρούμενοι.

Έχουν ανεμοβλογιά και είναι κλειδωμ�νοι σε �να λυόμενο

Οι ιστορίες των μεταναστών χωρίς έγγραφα μοιάζουν πολύ μεταξύ τους. Μοιάζουν οι λόγοι που εγκαταλείπουν τις χώρες τους, τα εμπόδια που συναντούν στα ταξίδια τους, η παραμονή τους στα Κέντρα Υποδοχής/Κράτησης. Και τι γίνεται τελικά με το μέλλον τους?

Και τι γίνεται τελικά με το μ�λλον τους?

Κωνσταντίνα Μπουγονικολού
Ψυχολόγος – Γιατροί Χωρίς Σύνορα

17
Νοέ.
08

Από τις Βρυξέλλες στην Παγανή

Από τις Βρυξ�λλες στην ΠαγανήΣτις 16 Οκτωβρίου εγκρίθηκε στις Βρυξέλλες το Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο. Τις ίδιες ημέρες ομάδα του TV Χωρίς Σύνορα (www.tvxs.gr) βρέθηκε στη Μυτιλήνη, στο Κέντρο Κράτησης της Παγανής, και είδε από κοντά μια κατάσταση που οι Eυρωπαίοι ηγέτες μάλλον δεν έχουν συναντήσει ποτέ. Μια εικόνα που, με τις νέες διατάξεις, αναμένεται να γίνει πολύ χειρότερη…

Αφιερώστε λίγο χρόνο για να δείτε αυτό το βίντεο/ρεπορταζ
(διάρκειας 13 λεπτών).
http://www.tvxs.gr/v46

05
Νοέ.
08

Αβέβαιο μέλλον…

�νας μετανάστης που μόλις �φτασε στις ακτ�ς του Κόλπου του Άντεν μετά από ταξίδι ημερών.

Η μετακίνηση χιλιάδων μεταναστών από τη Σομαλία, την Αιθιοπία, την Παλαιστίνη, το Ιράκ και το Αφγανιστάν προς τις ακτές και τα σύνορα της Ευρώπης γίνεται ολοένα και πιο έντονη τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται για οικογένειες με παιδιά, εφήβους και νέους που έφυγαν αφήνοντας πίσω την οικογένειά τους. Όλοι έχουν μια κοινή αφετηρία, το γεγονός ότι εξαναγκάστηκαν να φύγουν από τις εστίες τους εξαιτίας της κρίσιμης κατάστασης στη χώρα τους δεν τους άφησε άλλη επιλογή παρά τη φυγή, με μοναδική “αποσκευή” το όνειρο για ένα καλύτερο μέλλον.

Το ταξίδι τους προς την Ευρώπη διαρκεί μήνες ή και χρόνια ανάλογα με τη χώρα προέλευσης και προορισμού. Προς το τέλος του ταξιδιού βρίσκονται συνήθως στριμωγμένοι μέσα σε μικρές βάρκες, απογυμνωμένοι από όλα τους τα υπάρχοντα, κουρασμένοι και φοβισμένοι. Φθάνουν στις ακτές της Ελλάδας, της Τουρκίας, της Ιταλίας, της Μάλτας ή της Ισπανίας εξουθενωμένοι, αφυδατωμένοι και σαστισμένοι, υποφέροντας συχνά από ηλιακά εγκαύματα ή σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα.

Εκεί, τους «υποδέχονται» συνήθως οι αστυνομικές αρχές για να τους συλλάβουν και να τους οδηγήσουν σε κέντρα κράτησης, όπου παραμένουν για αρκετούς μήνες σε άθλιες κατά κανόνα συνθήκες. Και μετά την προσωρινή κράτηση τους ζητούν να εγκαταλείψουν τη χώρα μέσα σε ένα μόλις μήνα. Και να πάνε πού άραγε;

Η ιστορία αυτή περιγράφει όμως τη μια πλευρά. Γιατί υπάρχουν πολλοί άλλοι μετανάστες- άνδρες, γυναίκες και παιδιά που ξεκίνησαν το ίδιο ταξίδι αλλά δεν έφθασαν ποτέ στον προορισμό τους.

Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, ανταποκρινόμενοι στην επείγουσα αυτή ανθρωπιστική κρίση εκπονούν προγράμματα σε διάφορα σημεία της Ευρώπης και στις ακτές της Μεσογείου.

  • Ελλάδα: Πάτρα-Μυτιλήνη-Έβρος
    Στον καταυλισμό προσφύγων στην ΠάτραΗ προσπάθεια στήριξης των μεταναστών χωρίς έγγραφα στην Ελλάδα ξεκίνησε στις αρχές του 2008 με μια διερευνητική αποστολή σε τρία κομβικά σημεία, στο κέντρο κράτησης μεταναστών σε Μυτιλήνη και Έβρο και στον καταυλισμό της Πάτρας. Μετά την αξιολόγηση της κατάστασης άρχισε να εφαρμόζεται ένα πρόγραμμα ιατρικής φροντίδας, ψυχολογικής στήριξης και βελτίωσης των συνθηκών υγιεινής (τουαλέτες, ντους) στις εγκαταστάσεις των μεταναστών σε Πάτρα και Μυτιλήνη. Ταυτόχρονα αρχίσαμε να πραγματοποιούμε καθημερινές επισκέψεις στο κέντρο υποδοχής ανήλικων αλλοδαπών στην Αγιάσσο Μυτιλήνης και να προσφέρουμε ιατρική και ανθρωπιστική βοήθεια σε όσους καταφθάνουν στο λιμάνι του νησιού.Στον Έβρο οι προσπάθειές μας δε συνεχίστηκαν, καθώς το κέντρο κράτησης στο Πέπλο έκλεισε, πριν ακόμη εξασφαλιστεί η απαιτούμενη άδεια παρέμβασή μας, ενώ στα δύο άλλα κέντρα της περιοχής, Φυλάκιο και Βένα, δεν εφαρμόστηκε κάποιο πρόγραμμα, αφού οι συνθήκες διαβίωσης των μεταναστών εκεί κρίθηκαν συγκριτικά καλές.Παράλληλα, οι ομάδες μας σε Πάτρα και Μυτιλήνη φρόντισαν να αναδείξουν τα προβλήματα και τη συχνά απάνθρωπη μεταχείριση των ανθρώπων αυτών με στόχο την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης, την κινητοποίηση των αρμόδιων τοπικών αρχών για τη σωστή υποδοχή τους και την άμεση ιατροφαρμακευτική περίθαλψή τους (π.χ. εμβολιασμούς, αναλυτικές εξετάσεις) από τις τοπικές υγειονομικές αρχές.

    Στα τέλη Σεπτεμβρίου αποφασίσαμε να τερματίσουμε την παρέμβασή μας στο κέντρο κράτησης της Παγανής, καθώς τα εμπόδια που αντιμετώπισε η ομάδα μας σε καθημερινή βάση από τις τοπικές αρχές ήταν τόσο μεγάλα που δεν επέτρεπαν την παροχή αποτελεσματικής και ουσιαστικής υποστήριξης.

  • Μαρόκο
    Στις περιοχές Νάντορ και Ούτζντα της Μεσογείου οι ΓΧΣ εφαρμόζουμε προγράμματα ιατρικής περίθαλψης για τους μετανάστες που καταφθάνουν στις ακτές του Μαρόκο και της Ισπανίας, όπου τα αυξημένα μέτρα ασφαλείας αναγκάζουν τους περισσότερους σε ένα πιο μακρύ, επικίνδυνο και εξαντλητικό ταξίδι, από τις νότιες ακτές της Μαυριτανίας και της Σενεγάλης προς τα Κανάρια Νησιά.
  • Ιταλία
    ΙταλίαΤον τελευταίο χρόνο ξεκίνησε ένα πρόγραμμα ιατρικής περίθαλψης στο κέντρο υποδοχής μεταναστών στη Λαμπεντούζα, ένα νησί νοτιοδυτικά της Σικελίας. Πρόσφατα, μάλιστα, ο αριθμός των μεταναστών αυξήθηκε με 42 κατά μέσο όρο άτομα ημερησίως να φθάνουν στις ακτές, όπου φροντίζουμε να τους εξετάζουμε καλύπτοντας το κενό της τοπικής υγειονομικής περίθαλψης. Περίπου 12.000 με 15.000 μετανάστες εισρέουν ετησίως στο νησί.
  • Μάλτα
    Στα τέλη Ιουλίου αρχίσαμε να παρέχουμε ιατρική φροντίδα στα σημεία άφιξης, στα κέντρα κράτησης και στους προσωρινούς καταυλισμούς μεταναστών και αιτούντων άσυλο στο νησί προσφέροντας υπηρεσίες ψυχικής και αναπαραγωγικής υγείας.
    Τους τελευταίους εννέα μήνες περισσότεροι από 1.600 μετανάστες έχουν φθάσει στο νησί.
  • Υεμένη
    Υεμ�νη - © MSFΗ βόρεια ακτή της χώρας υποδέχεται μεγάλο αριθμό μεταναστών-κυρίως από Σομαλία και Αιθιοπία- στους οποίους οι ΓΧΣ προσφέρουν και πάλι ιατρική φροντίδα. Ταξιδεύουν για ολόκληρες μέρες στοιβαγμένοι κατά 90 ή 100 μέσα σε μικρές βάρκες χωρητικότητας 30 μόλις ατόμων χωρίς φαγητό και προσωπικά αντικείμενα. Αν κάποιοι πεθάνουν από εξάντληση ή αφυδάτωση ρίχνονται στη θάλασσα, ενώ κάποιοι άλλοι αναγκάζονται να πέσουν στο νερό κατά τη διάρκεια της νύχτας, αφού οι λαθρέμποροι που τους μεταφέρουν διώκονται από τις λιμενικές αρχές.Από τις αρχές του 2007 πάνω από 14.000 άνθρωποι προσπάθησαν να φθάσουν στις ακτές της Υεμένης από τους οποίους 350 πνίγηκαν και 272 αγνοούνται.

«Η Ε.Ε. υψώνει μεγαλύτερα «τείχη», οι συνθήκες μετανάστευσης χειροτερεύουν, οι αριθμοί των μεταναστών αυξάνονται και το ταξίδι τους γίνεται πολύ πιο επικίνδυνο»




Ιουλίου 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Σεπτ.    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31